Autyzm

MAGICZNY ŚWIAT

ZA ZAMKNIĘTYMI DRZWIAMI DZIECIĘCEGO UMYSŁU

 

Autyzm to jedno z tych schorzeń wieku dziecięcego, które współcześnie coraz częściej staje się obecne w obrazach rodzin na całym świecie. Atakuje ono z reguły niespodziewanie i z zaskoczenia, dotykając dzieci w różnym wieku oraz charakteryzując się szerokim wachlarzem objawów, które pomimo silnego zindywidualizowania mają wiele punktów stycznych, typowych dla ogółu jednostek nim objętych.

Jeszcze do niedawna w wyobraźni przeciętnego człowieka, dominował obraz „autysty filmowego”, czyli dziecka zamkniętego w swoim świecie, pozbawionego kontaktu z otoczeniem, siedzącego w kącie i bujającego się jednostajnie, które jednocześnie posiada jakieś wybitne uzdolnienia – np. matematyczne czy plastyczne. Obecnie, medialny rozgłos towarzyszący autyzmowi, spowodował wzrost świadomości społecznej na temat tego schorzenia, choć nadal jest to wiedza ograniczająca się do jego najbardziej znanych, szablonowych symptomów. Rozgłos ten wywołał również tzw. modę na autyzm, przejawiającą się w zbyt szybkim szufladkowaniu i etykietowaniu dzieci z problemami rozwojowymi, które mogą być symptomami tej choroby, ale nierzadko są po prostu spowodowane wolniejszym nabywaniem przez dziecko nowych umiejętności.

Kim zatem tak naprawdę jest autysta i w jakiej rzeczywistości funkcjonuje? Pomijając obraz kliniczny, a skupiając się na samym dziecku i jego wnętrzu, określić go można jako jednostkę, która samotnie egzystuje w świecie zamkniętym w swoim dziecięcym umyśle, magicznym i nieprzewidywalnym, a przede wszystkim niedostępnym dla zewnętrznego otoczenia. Życie z autystą to zatem cykl ciągłych prób poszukiwania klucza do drzwi tego jego niezwykłego umysłu – uchylania ich, zaglądania do wnętrza i zrozumienia tej niezwykłości. To zatem codzienna praca nad każdym spojrzeniem, gestem czy czynnością, które mają dawać chociaż cienką nić porozumienia pomiędzy autystą a jego zewnętrznym otoczeniem. Jak ciężka jest to praca, ale i jak niezwykłe są autystyczne dzieci, zobrazowały historie naszych podopiecznych, które chcemy Wam opowiedzieć , posługując się słowami ich rodziców oraz własną obserwacją.